|
|
|
|
…Όταν πρωτοήρθα στή Πόλι τό 1984 είδα μπροστά μου μιά μαυρίλα. Μιάν απελπισία. Είδα ναούς αραχνιασμένους, ετοιμόρροπους. Τζάμια σπασμένα, αυλές χορταριασμένες, κόσμος φοβισμένος. Όσοι μπόρεσαν είχαν φύγει. ΄Εμειναν όσοι δέν μπόρεσαν να φύγουν. Και έλεγα μέσα μου: Μα εδώ υπάρχει ένας άγγελος. Διότι σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, ο κάθε ένας μας έχει ένα φύλακα άγγελο. Αλλά και κάθε έθνος και κάθε πόλις έχει τον δικό της άγγελο. Πού είναι ο άγγελος τής Εκκλησίας τής Κωνσταντινουπόλεως; Να ευαγγελισθή, να φέρη χαρά, να φέρη ευτυχία, να φέρη ελπίδα; Και όταν άκουσα σε κάποια στιγμή, εκεί στο ξενοδοχείο τής Μεγάλης Βρεττανίας, τον αοίδιμο Πατριάρχη Δημήτριο να λέγη στον Παναγιώτη Αγγελόπουλο «Άγγελος εξ ουρανού ευηγγελίσθη» άρχισα να καταλαβαίνω, Παναγιώτατε Δέσποτα, ότι ο άγγελος τής Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως αφυπνίσθη και έρχεται να βοηθήση. Έρχεται να ευαγγελισθή... Πράγματι, αδελφοί μου, τών ενιαυτών περιτελλομένων, περνώντας τα χρόνια από το '84 έως σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Το φτερούγισμα τού αγγέλου το αισθανόμεθα όλοι! Την αύρα από το πέρασμά του την αντιλαμβανόμεθα. Οι εκκλησίες ανεκαινίσθησαν. Η αίθουσα αυτή πού συνήχθημεν σήμερον ανεκαινίσθη. Οι άνθρωποι πράγματι άνω θρώσκουν, σήκωσαν το κεφάλι! Δεν είναι πια γονατισμένοι από φόβο... Ξέρω ότι κάνει ψύχρα ακόμη, αλλά γνωρίζω ότι παρ' όλη την ψύχρα τα χελιδόνια θα έλθουν και θα χτίσουν φωληές... Ξέρω ότι η γη είναι ακόμη κρύα, δεν ζεστάθηκε όσο πρέπει, αλλά οι αμυγδαλιές άνθισαν... Έρχεται η άνοιξις· λοιπόν θαρθή και το καλοκαίρι... Γι' αυτό όταν άκουγα τον Παναγιώτατο αυθέντη και δεσπότη μας παλαιότερα να λέη «μείνετε εδώ, θάρθουν κάποιες καλύτερες ημέρες» εσκεπτόμουν και έλεγα εν εαυτώ: «Εξ εαυτού τα λέγει ή άγγελος αυτώ λελάληκε;» Απεδείχθη ότι άγγελος, ο άγγελος τής Εκκλησίας τής Κωνσταντινουπόλεως ελάλει και υπετονθόριζε εις τα ώτα τού Παναγιωτάτου αυτή την ελπίδα. Η ελπίδα ήλθε, τα πράγματα διορθώνονται, η ομογένεια θάλλει, ζει με ελπίδα, ζει έχουσα άνω τας καρδίας... Παρετήρησα εις το αέτωμα τού εικονοστασίου τού Ναού σας γραμμένη την φράσι: «Ευαγγελίζου γή χαράν μεγάλην». Ας πάη κάποιος να προσθέση από κάτω: «Ευαγγελίζου καί σύ Πόλις των πόλεων χαράν μεγάλην»! Έρχονται ημέρες ωραίες, ημέρες ευτυχείς. Τα πράγματα άλλαξαν, δεν μπορούν να πάνε πια πίσω... και να ξέρετε, αδελφοί μου, κάτι: Δεν θα βρεθή ποτέ πια χέρι να πυροβολήση τις εικόνες τού Ναού σας...
Λογίδριον εκφωνηθέν εις τό «Γεωργιάδειον Αρρεναγωγείον» Βαφεοχωρίου κατά τήν πανήγυριν τού Ιερού Ναού Ευαγγελιστρία τής αυτής Κοινότητος τού Βοσπόρου τή 25η Μαρτίου ε.έ. κελεύσει Πατριαρχική υπό του Καθηγουμένου της Ι Μ. Τατάρνης Αρχιμ. Δοσιθέου |
|
|