|
|
|
|
Το απόγευμα της Κυριακής, 14/1/2007, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Διοικητικού Συμβουλίου, κατέκλυσαν την αίθουσα Εντευκτηρίου του Γηροκομείου μας μέλη και φίλοι της ΕΣΤΙΑΣ μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος της Κοινότητας Παλ. Φώκαιας Εμμ. Τσαλικίδης, ο νέος Ιατρός του Γηροκομείου κ. Γεώργιος Χρυσοβερίδης, πρώην Δήμαρχος και νυν Δημοτικός Σύμβουλος Π. Φαλήρου, Ευεργέτες, Δωρητές, εκπρόσωποι Αδελφών Σωματείων καθώς και πολλά μέλη και φίλοι της ΕΣΤΙΑΣ, για να συμμετάσχουν στην παραδοσιακή αυτή τελετή, και να εκδηλώσουν με τον τρόπο αυτό την συμπαράσταση και συμβολή τους στο θεάρεστο αυτό έργο. Η τελετή άρχισε με την ομιλία της Προέδρου της “ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ” κ. Μαρίας Κοντοπούλου, η οποία, με την διακρίνουσα αυτή γλαφυρότητα και λυρισμό, ανέπτυξε τη σημασία της παραδοσιακής αυτής τελετής. Μέρος της ομιλίας της αφιέρωσε η Πρόεδρος στον κ. Γεώργιο Μπιλλιαρτζόγλου, ο οποίος επί 26 ολόκληρα χρόνια ανάλωσε εαυτόν, στα Γραφεία της ΕΣΤΙΑΣ, φέροντας την ευθύνη της εκτέλεσης των αποφάσεων των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων, αλλά και της διεξαγωγής των Δημοσίων Σχέσεων της ΕΣΤΙΑΣ, καθήκοντα δυσχερή και πολυδιάστατα, τα οποία διεξήγαγε με πολλή φιλοτιμία, εντιμότητα και αυταπάρνηση. Περαίνουσα την ομιλία της, η κ. Πρόεδρος εκάλεσε τον τιμώμενο και του απένειμε από μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου, τιμητική αναμνηστική πλακέτα ως ελάχιστο δείγμα επιβράβευσης της πολυετούς ευδόκιμης και ανεκτίμητης υπηρεσίας του. Απαντών, ο τιμώμενος κ. Γεώργιος Μπιλλιαρτζόγλου, ευχαρίστησε καταλλήλως και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΤΙΑΣ για την γενόμενη στο πρόσωπο του τιμή, αλλά και όλους τους παρόντας, εκφράζοντας συνάμα και την βεβαιότητα, ότι η υποδειγματική αυτή λειτουργία του Γηροκομείου μας, χάρις στην υποστήριξη της ομογένειας μας θα συνεχισθεί “επί το διηνεκές”. Τα πλήρη κείμενα, τόσον της ομιλίας της κ. Προέδρου, όσον και αυτής της απαντητικής του κ. Γεωργίου Μπιλλιαρτζόγλου δημοσιεύονται παρακάτω. Ακολούθησε η εκτέλεση των ύμνων του Αγίου Βασιλείου από μέλη της Χορωδίας του Συλλόγου Μουσικοφίλων Κων/πόλεως καθώς και η κοπή και διανομή της Πίττας. Η παραδοσιακή αυτή τελετή έληξε αρκετά αργότερα αφού τόσον οι γέροντες, όσον και οι προσκεκλημένοι ψυχαγωγήθηκαν από μουσική και τραγούδια.
Ομιλία της Προέδρου κ. Μαρίας Κοντοπούλου της 14/1/2007 Ένα πολύ ωραίο και θερμό ελληνικό έθιμο μας καλεί σήμερα εδώ για να συνεχίσουμε μια από τις ομορφότερες λαϊκές παραδόσεις που ο λαός μας διαφύλαξε στο πέρασμα των χρόνων με σεβασμό και θρησκευτική ευλάβεια. Το έθιμο της κοπής της πίττας. Γύρο από το χριστόψωμο αυτό το ζυμωμένο με τη θέρμη της αγάπης και της καλοσύνης και το πλασμένο με τον μόχθο της χριστιανικής αρετής, ας συγκεντρωθούμε σαν γύρο σε πανίερο βωμό ή σαν σε δικό μας «Μυστικό δείπνο» με μια διάθεση περισυλλογής και απολογισμού. Γύρο από την πίττα αυτή που σε λίγο όλοι θα γευθούμε σύμβολο της συμμετοχής και της σύμπνοιας μας στην κοινή πορεία προς τα πεπρωμένα της φυλής μας και την πανανθρώπινη αγάπη, ας κάνουμε με την νέα περίοδο που μας άνοιξε τον αυτοέλεγχο, τις προοπτικές και τον προγραμματισμό μας. Ας γίνουμε ελεγκτές του εαυτού μας για τις περασμένες πράξεις μας και την ηθική μας συμπεριφορά και προγραμματιστές μελλοντικών επιτεύξεων στο τομέα της δραστηριότητος μας σαν άτομα εδώ στο χώρο του Γηροκομείου μας, αλλά και σαν σύνολο, σαν Ρωμιοί. Μακρυά από μικρότητες και εγωισμούς ας ενώσουμε τις ψυχοφυσικές μας δυνάμεις και δεξιότητες σ’ ένα χαλύβδινο δεσμό και στραμμένοι προς το όραμα του στόχου μας ας βαδίσουμε με βήμα πιο σταθερό. Ό,τι έπρεπε να διατυπωθεί σαν ευχή το εκφράσαμε κατηγορηματικά και βεβαιωτικά ένδειξη της ασίγαστης λαχτάρας μας και του θερμού μας πόθου για μία ατέρμονη αγάπη τόσο μέσα στην οικογένεια του Γηροκομείου μας και γενικά των κωνσταντινουπολιτών όσο και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ζωντανό παράδειγμα αυτής της στοργής και την αγάπης προς τον συνάνθρωπο η παρουσία μας σήμερα εδώ κοντά σ’ αυτούς που η καλή τους μοίρα τους έταξε να βρίσκονται περί τας δυσμάς του βίου τους μέσα σ’ αυτό το γεμάτο ζεστασιά και θαλπωρή οικογενειακό περιβάλλον. Το Διοικητικό Συμβούλιο της “ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ” με την ηθική και υλική συμπαράσταση όλης της κωνσαντινουπολίτικης οικογένειας οραματίζεται ότι το άξιο και ιερό αυτό έργο θα έχει συνέχεια και συνέπεια όσο θα υπάρχει το ιστορικό γίγνεσθαι. Και τούτο επειδή το Γηροκομείο μας στηρίζεται πάνω σε στέρεες βαθειές ακλόνητες ρίζες, οι οποίες όμως για να φυλλοροούν και να αποδίδουν καρπούς χρειάζονται ο συνδυασμός της πείρας των παλαιών με τον δυναμισμό νέων στελεχών. Η θητεία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου σύντομα λήγει και ορισμένοι από εμάς, ευτυχώς ελάχιστοι, με το πλήρωμα του χρόνου θα παραδώσουμε την σκυτάλη. Τούτη τη στιγμή κάμω έκκληση σ’ όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για τον θεσμό και την λειτουργία του Γηροκομείου μας, σ’ όσους πιστεύουν ότι είναι καθήκον και υποχρέωση του κάθε κωνσταντινουπολίτη, ενεργού μέλους της Εστίας, να συμβάλει και αυτός στη συνέχιση του ιερού αυτού έργου, να έλθουν και να στελεχώσουν το νέο Διοικητικό. Στο σημείο αυτό θεωρώ προσωπική ηθική υποχρέωση μου να ευχαριστήσω θερμά τον δυναμικό και ακούραστο Διευθυντή μας κο Μπαχτσεβάνογλου ο οποίος επέτυχε επί 20 χρόνια να διατηρήσει την αξιοθαύμαστη εικόνα πολιτισμού που παρουσιάζει το Γηροκομείο μας. Ευχαριστώ τον εξοχώτατο εν ιατροίς κο Γεώργιο Χρυσοβερίδη, ο οποίος σε μία δυσχερή και δυσμενή στιγμή τόσο για το Διοικητικό Συμβούλιο όσο και κυρίως για τους γέροντες μας προσεφέρθει με ζήλο και ενθουσιασμό να αναλάβει την ιατρική περίθαλψη των γερόντων. Επίσης ευχαριστώ όλο το υπόλοιπο προσωπικό με επί κεφαλής την αλτρουίστρια προϊσταμένη μας κα Νατάσα για το ήθος, την αφοσίωση και την γεμάτη στοργή συμπεριφορά της στους γέροντες μας. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τις ευγενείς Κυρίες του Εθελοντικού Σώματος καθημερινά παρούσες σε μία ιερή αποστολή, η οποία δεν είναι δείγμα φιλανθρωπίας, αλλά δείγμα μεγαλείου ψυχής και πολιτισμού. Τέλος ευχαριστώ όλους εσάς που με την παρουσία σας τιμήσατε και εμψυχώσατε τους φιλοξενουμένους μας δείγμα της στοργής και της αγάπης που τους περιβάλλετε και μαζί με τις καθιερωμένες ευχές για υγεία, χαρά, ευτυχία στον καινούργιο χρόνο εύχομαι την κατά την άποψη μου πιο ουσιαστική ευχή είναι να κυριαρχήσει η ΑΝΘΡΩΠΙΑ, η αλληλεγγύη και η αληθινή αγάπη στον άνθρωπο. Καλή σας Χρονιά.
Το Διοικητικό Συμβούλιο επέλεξε την σημερινή μέρα παράλληλα με τον εορταστικό της χαρακτήρα να τιμήσει ένα πιστό στέλεχος του Γηροκομείου μας που επί 26 χρόνια υπηρέτησε με ήθος και αφοσίωση και ταύτισε το όνομα του με το Γηροκομείο μας. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κωνσταντινουπολίτης ο οποίος γνωρίζοντας βέβαια το Γηροκομείο μας να μη γνωρίζει και τον κύριο αυτόν και το αντίθετο δεν υπάρχει κωνσταντινουπολίτης ο οποίος γνωρίζοντας τον κύριο αυτόν να μη τον συσχετίζει με το Γηροκομείο μας. Και είμαι σίγουρη αν σας ρωτούσαν ποιός είναι ο κύριος αυτός, όλοι μαζί θα φωνάζατε ο «ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΙΛΛΙΑΡΤΖΟΓΛΟΥ». Ο κος Μπιλλιαρτζόγλου υπήρξε ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Γηροκομείου και των Γραφείων της Εστίας. Βαθύς γνώστης της Ελληνικής και κυρίως της εκκλησιαστικής γλώσσας χειρίζεται άπταιστα τον γραπτό λόγο, και ευγενικός στους τρόπους έχει την διπλωματική μαεστρία να πλησιάζει και τους συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο Γηροκομείο μας, αλλά και αυτούς που λόγω των πολλών τους επαγγελματικών ασχολιών αδρανούν και ίσως λησμονούν. Ο κος Μπιλλιαρτζόγλου ύστερα από 26 χρόνια προσφοράς και υπηρεσίας με το πλήρωμα του χρόνου πρόσφατα συνταξιοδοτήθηκε. Θα το θεωρούσα προσωπικά απώλεια και αισθητό το κενό αν δεν είχε την ευγενή διάθεση να μας δηλώσει ότι θα βρίσκεται πάντοτε στο πλευρό του Γηροκομείου μας. Η χειρονομία του αυτή τον τιμά ιδιαίτερα. Αγαπητέ κύριε Μπιλλιαρτζόγλου Το Διοικητικό μας Συμβούλιο εκτιμώντας τις υπηρεσίες, την προσφορά και την δράση σας, σας προσφέρει σήμερα μία αναμνηστική τιμητική πλακέτα ως ένδειξη τιμής, εκτίμησης και αγάπης.
Ομιλία του τιμώμενου κ. Γεωργίου Μπιλλιαρτζόγλου της 14/1/2007 Σεβαστοί Γέροντες, φιλοξενούμενοι του Γηροκομείου μας, εκλεκτοί προσκεκλημένοι μας Ήδη, συμπληρώνουμε το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νέου Έτους 2007. Ασφαλώς τούτο αποτελεί το πρώτον μία απλή ημερολογιακή εξέλιξη του χρόνου. Έχει όμως μία ιδιαίτερη σημασία και για την “ΕΣΤΙΑ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ” που εισέρχεται αισίως στο 29ον έτος της σωματειακής δράσης της, αλλά και για την ιερή και θεάρεστη αυτή Στέγη, που και αυτή εισέρχεται στο 21ο έτος της από κάθε πλευρά υποδειγματικής λειτουργίας της. Αυτή τη στιγμή η σκέψη μου νοερά μεταφέρεται στα μέσα Νοεμβρίου του έτους 1980, οπότε, μόλις αφιχθείς, εδώ στη Μητέρα Πατρίδα από την προσφιλή και αλησμόνητη Γενέτειρα, και προσπαθώντας να τακτοποιηθώ επαγγελματικά, επισκεπτόμην για πρώτη φορά την Έδρα της “ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ” στον Άλιμο Αττικής. Η επίσκεψη αυτή καθώς και η γνωριμία μου με τους τότε Ιθύνοντες της ΕΣΤΙΑΣ συνετέλεσαν να ενταχθώ στο δυναμικό της με την ιδιότητα του πρώτου υπαλλήλου της. Προσπαθώντας να προσαρμοσθώ στις νέες αυτές συνθήκες ζωής και εργασίας, δεν άργησα να διαπιστώσω τους ευγενείς οραματισμούς όλων αυτών που αποτελούσαν το Διοικητικό Συμβούλιο, την τότε Επιτροπή Ανέγερσης, Εξοπλισμού και Λειτουργίας του Γηροκομείου, το Τμήμα Κυριών καθώς και όλων των υπολοίπων μελών, με αποκορύφωμα το μεγαλεπήβολο σχέδιο της ανέγερσης Οίκου Ευγηρίας για τους απόρους και κατατρεγμένους γέροντες της Γενέτειρας, καθώς και των λοιπών αλησμόνητων Πατρίδων. Η αναγγελία του ευγενούς αυτού στόχου είχε ευνοϊκή απήχηση στο σύνολο σχεδόν των συμπατριωτών μας, οι οποίοι στήριξαν, άλλος από το περίσσευμα και άλλος από το υστέρημά του, την ιερή αυτή προσπάθεια με πολλή αγάπη και αισιοδοξία, ώστε να επιτευχθή ο στόχος. Θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα ευτυχή διότι ήμουν παρών και στα τρία στάδια της υλοποίησης του ευγενούς αυτού οραματισμού δηλ. το προκαταρτικό, της Ανέγερσης καθώς και το Λειτουργικό. Αλησμόνητες θα παραμείνουν στη μνήμη μου η 29η Νοεμβρίου 1981, ημερομηνία κατάθεσης του θεμέλιου λίθου του Γηροκομείου, καθώς και η 26η Σεπτεμβρίου 1986, ημέρα των πανηγυρικών εγκαινίων του. Ευγνωμονώ τον Πανάγαθο Θεό, που με αξίωσε να παραμείνω 26 χρόνια στη θέση αυτή και να συμβάλω και εγώ με τις ασθενείς μου δυνάμεις στην ιερή αυτή προσπάθεια, με φιλοτιμία και με συναίσθημα ευθύνης. Στο σημείο αυτό θέλω να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΤΙΑΣ υπό τις προεδρίες των κ.κ. Παράσχου Καλαβίτσογλου, Γρηγορίου Αθανασιάδη και Μαρίας Κοντόπουλου, για την αδελφική συνεργασία και κατανόησή τους. Με αισθήματα βαθειάς συγκίνησης και ευγνωμοσύνης θέλω να ευχαριστήσω εκ δευτέρου το παρόν Διοικητικό Συμβούλιο της “ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ”, το οποίο είχε την ευγενή καλωσύνη να αφιερώσει μέρος της παραδοσιακής αυτής τελετής στο πρόσωπό μου και να μου απονείμει τιμητική αναμνηστική πλακέτα, η οποία θα είναι για μένα η ανάμνηση αυτής της πολυετούς ευλογημένης και τιμημένης δραστηριότητος της ΕΣΤΙΑΣ στον τομέα της κοινωνικής προσφοράς και της ανθρώπινης αλληλεγγύης. Ιδιαίτερη συγκίνηση μου προξένησαν τα άκρως επαινετικά και εγκωμιαστικά για το άτομό μου σχόλια που εξέφρασε η κ. Πρόεδρος μας στην βαθυστόχαστη ομιλία της. Εκφράζω προς αυτήν ευγνώμονες ευχαριστίες για την υπερβάλλουσα αυτή καλωσύνη της. Απευθύνω τα πιο ειλικρινή σεβάσματά μου στους φιλοξενούμενους στο Γηροκομείο γέροντες, και χαιρετώ εγκάρδια όλους τους συναδέλφους υπαλλήλους της ΕΣΤΙΑΣ. Θερμές ευχαριστίες εκφράζω προς τον Διευθυντή του Γηροκομείου κ. Κων/νο Μπαχτσεβάνογλου, καθώς και στην επί 16 χρόνια συνάδελφό μου στα Γραφεία κ. Ελένη Βακοντίου-Λυμπέρη για την εποικοδομητική συνεργασία τους. Τέλος απευθύνω ένα μεγάλο “Ευχαριστώ” στην κωνσταντινουπολίτικη ομογένεια που με περιέβαλε με πολλή αγάπη και εμπιστοσύνη όλο αυτό το προαναφερθέν διάστημα. Επιτρέψατε μου, τέλος, να εκφράσω την ακράδαντη πεποίθησή μου, ότι το ανεξάντλητο κεφάλαιο φιλανθρωπίας που είναι κατατεθειμένο και αποταμιευμένο στις καρδιές της Ομογένειας μας, θα αποφέρει κατ’ έτος τους τόκους αγάπης, που θα διατίθενται για την “επί το διηνεκές” συνέχιση της υποδειγματικής λειτουργίας του Γηροκομείου μας. Καλή Χρονιά! |
|
|