ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2002

ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ
στην αείμνηστη
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΝΑ

από την κα. Μαρία Κοντοπούλου
Πρόεδρο της ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ομογάλακτες αδελφές, απόφοιτες του Ιωακειμείου με διαφορά χρόνων, ανταμώσαμε συνάδελφοι στο Ζάππειο με την θεία Νίτσα του Νηπιαγωγείου, αργότερα συνοδοιπόροι στην ίδρυση του Συνδέσμου Ιωακειμειάδων Αθηνών και συνεργάτες επί μία οκταετία και τώρα συνάδελφοι του Διοικητικού Συμβουλίου της “Εστίας Κωνσταντινουπόλεως”.

Δεσμοί και αναμνήσεις ολόκληρης μιάς ζωής που με υποχρεώνουν με ψυχική οδύνη και πικρία να θεωρώ οφειλή και χρέος υπέρτατο αυτή τη στιγμή της συλλογικής μας προσευχής και δέησης στον Ύψιστο να αναφερθώ, έστω και με συντομία στην λελογισμένη και πολύπλευρη προσφορά και δράση σου σε όλα τα μετερίζια όπου τάχθηκες να υπηρετήσεις.

Με ζήλο νεανικό και κάθε φορά πρωτόγνωρο, εργατική και ακαταπόνητη, ευγενική με τους συνανθρώπους σου, συνεργάσιμη με τους συναγνωνιστές συναδέλφους σου, αφοσιωμένη και συμπαραστάτιδα με το γλυκό σου χαμόγελο στα γεροντάκια του Γηροκομείου μας που σε περιέβαλαν με αγάπη, ύψωνες πάντα το ανάστημά σου με περηφάνεια που την αντλούσες από την ελληνική καταγωγή σου και τα ιδεώδη της γενιάς μας ώστε να προχωρούμε όλοι μαζί στον τελικό μας στόχο.

Βαρύ το πλήγμα που έπληξε την οικογένεια σου και όλους εμάς, το κοινωνικό σύνολο, γιατί το κενό που αφήνεις είναι δυσαναπλήρωτο και ο πόνος βαθύς.

Υπήρξες ο συνδετικός κρίκος της οικογενείας σου. Πιστή αφοσιωμένη και συμπαραστάτιδα στο πλευρό του συντρόφου της ζωής σου, στοργική μάνα, φιλόστοργη κόρη, ηθικό στήριγμα και αποκούμπι της αδελφής σου.

Ηρωίδα αθόρυβη και σιωπηλή με το αξιοθαύμαστο και ανήκουστο κουράγιο σου αποδόθηκες σε ένα αγώνα άνισο με την επάρατη νόσο, η οποία παρά τη απαράμιλλη φροντίδα, ζεστασιά και θαλπωρή των οικείων σου και όλα τα μέσα της Επιστήμης, τελικά σε νίκησε.

Αγαπημένη μας Νίτσα

Ανέσπερο καντήλι η μνήμη σου και εύοσμο λιβάνι η αγάπη μας, εμείς οι συνάδελφοι σου της “Εστίας Κωνσταντινουπόλεως”, ο Διευθυντής και το Εθελοντικό Σώμα σε ευγνωμονούμε και υποσχόμαστε ότι δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ.

Καλό σου ταξίδι.

ΥΣΤΑΤΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
στην αείμνηστη ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΝΑ

από τον κ. Γρηγόρη Αθανασιάδη
τέως Πρόεδρο της ΕΣΤΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Βαριά και θλιβερή αποστολή επιτελώ και έρχομαι βαρυαλγής προ της σορού σου, αγαπημένη μας Δέσποινα, για να σου απευθύνω εκ μέρους των μελών της Εστίας Κωνσταντινουπόλεως, και των φίλων σου, τον ύστατο χαιρετισμό και να σου δείξω ακόμη μια φορά την ειλικρινή αδελφική αγάπη και τον σεβασμό που σε όλους, όσοι είχαν την τύχη να σε γνωρίσουν, είχες εμπνεύσει με το κάλλος της ψυχής σου και την δύναμη του πνεύματός σου.

Ο αλτρουϊσμός, η φιλανθρωπία, η αγάπη και η φιλαλληλία, αξίες που πίστευες και δίδασκες δια του παραδείγματος σου, η άπειρος στοργή με την οποία περιέβαλες την οικογένεια σου και τους δικούς σου συνέθεταν το κάλλος αυτό της ψυχής σου.

Ενδεικτικό της προσωπικότητας σου και καθόλου τυχαίο ότι σε νεαρή ηλικία επέλεξες το λειτούργημα της δασκάλας. Με την ευγενική ψυχή σου και τα πνευματικά εφόδια που απέκτησες στη μητρική σου σχολή το Ιωακείμειο, φρόντισες παιδικές ψυχές, διαμόρφωσες χαρακτήρες στα πρώτα βήματα τους, όπως αργότερα έπραξες και στα δικά σου τα φυσικά παιδιά στην οικογένεια σου, έδειξες την σωστή ατραπό την δυσκολοδιάβατη, της αρετής, της αλήθειας και της χριστιανικής αγάπης, μαζί με τον σύντροφο της ζωής σου τον αγαπητό Λεωνίδα, που τόσο λάτρεψες και έζησες ευτυχισμένα.

Όταν αργότερα ήρθες στην μητέρα πατρίδα αφοσιώθηκες στην συλλογική σωματειακή δράση. Έτσι στο πρώτο κάλεσμα, που είχα την τιμή και την τύχη να σου κάνω, έτρεξες πρόθυμη για προσφορά, τούτη τη φορά στην τρίτη ηλικία.

Η Εστία Κωνσταντινουπόλεως, τα μέλη και οι συμπαραστάτες της δεν πρόκειται να σε ξεχάσουν, όπως εσύ δεν ξεχνούσες ποτέ και την παραμικρή λεπτομέρεια κατά την προσφορά σου στην Διοίκηση, προσφορά αγάπης, αφοσίωσης, στοργής σε όλους τους περιθαλπόμενους, γέροντες και γερόντισσες.

Οι συμπατριώτες μας, γενικότερα όσοι είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί σου στα ιδρύματα και σωματεία, όπου ανιδιοτελώς καθημερινά προσέφερες, ξοδεύοντας απλόχερα ώρες αμέτρητες, είναι περήφανοι που σε είχαν συνάδελφο τους.

Στην σύντομη ζωή σου έζησες ως αρχόντισσα, παραδοσιακή αρχόντισσα της Βασιλεύουσας, απέριττα, όπως άρμοζε στον χαρακτήρα σου, με περισσή αγάπη προς τον συνάνθρωπο, έμφυτο της ιδιοσυγκρασίας σου και της μεγαλοσύνης της ψυχής σου.

Ήρεμη τώρα και ήσυχη, αφού έδωσες την μάχη την τρομερή της ζωής σου με απαράμιλλο και αξιοθαύμαστο ηρωισμό, βαδίζεις γαλήνια στην επάνοδο προς τον Δημιουργό. Σίγουρα χορός αγγέλων σε συνοδεύουν στο ταξίδι σου αυτό στα ουράνια ύψη, στην αληθινή ζωή. Ας είναι ελαφρά η Αττική γη που θα σε σκεπάσει.

Back to Top

Back to Top

[ ΕΙΣΟΔΟΣ ] [ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ]